ΠΕΔΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΛΑΜΠΡΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Λοιπόν, αγαπητά κόμματα και αξιότιμοι κκ. βουλευτές, ιδού "πεδίον κοινωνικής προσφοράς λαμπρόν". Δώστε όλοι ΑΜΕΣΑ, ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΕΣ - με τρόπο που να αποδεικνύεται -συντεταγμένα μέσω των κομμάτων σας ή προσωπικά, έναν ολόκληρο βουλευτικό μισθό - ή και δυο - καθένας για τους πληγέντες της Κεφαλονιάς, αποδεχόμενοι ότι κι αυτό ακόμα δεν σας απαλλάσσει, παρωχημένα ή μελλοντικά, από οποιαδήποτε τυχούσα πολιτική, οικονομική, κοινωνική ατασθαλία, πονηριά και ευθύνη επί όποιων άλλων υποθέσεων και θεμάτων.  Και μη παραπονεθείτε αν τυχόν κάποια  πλευρά εκμεταλλευτεί αυτή την πρόταση, που απευθύνεται πρώτιστα και λογικά στους "ευαίσθητους " υποτίθεται δημοκράτες, δηλαδή σε σας. Εσείς, που δεν είστε ναζιστές και που δεν πρέπει ποτέ να γίνετε, προηγηθείτε εκ προοιμίου, για να μην επιτρέψετε σ' αυτούς να σας εκμεταλλευτούν, για να σας αποδείξουν "κατώτερους" εθνικά και πολιτικά.  Εκτός κι αν αληθινά είστε.

Γιώργος Τσακιράκης kρης, ποιητής

(Ηλεκτρονική επιστολή προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τα κόμματα, τους βουλευτές, τους πολιτικούς αρχηγούς, τον Πρόεδρο της Βουλής και περιορισμένα Μ.Μ.Ε.)

ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ προσωπικά το βρίσκω όλο και πιο δύσκολο να βρω κάποιο κίνητρο για να συμμετάσχω στις εκλογές και να δώσω την ψήφο μου σε κάποιο κόμμα. Μερικές φορές αναρωτιέμαι μήπως τελικά είχε δίκιο το παλιό ευφυολόγημα που έλεγε: "αν οι εκλογές μπορούσαν κάτι ν' αλλάξουν, τότε θα είχαν από καιρό απαγορευτεί!" Οι κοινωνιολόγοι χαρακτηρίζουν το σύνδρομο πνευματικής κόπωσης, απ' το οποίο πάσχω, ως "αρνητισμό έναντι της πολιτικής" - αρνητισμό έναντι των πολιτικών θα ήταν ο σωστότερος ορισμός: Γιατί όπως πολλοί πολίτες, έτσι κι εγώ δεν τρέφω την παραμικρή αμφιβολία ότι η τάξη των πολιτικών έχει να επιτελέσει ένα κεντρικό ρόλο στα κοινά - αυτό για το οποίο αμφιβάλλω, είναι αν οι κυρίες και οι κύριοι που έχουν αναλάβει να φέρουν σε πέρας αυτή τη δουλειά, διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα.
Προφανώς, εδώ δεν πρόκειται για ατομικό αλλά για δομικό πρόβλημα. Ήδη πριν από είκοσι τόσα χρόνια η Εστέρ Βιλάρ μιλούσε για τη "σαγηνευτική λάμψη της βλακείας" η οποία χαρακτηρίζει τη δουλειά των πολιτικών όσο τίποτε άλλο. Στην πραγματικότητα πρέπει να αποδεχτούμε ότι σε κάποια γωνιά της πολιτικής δραστηριοποιούνται δυνάμεις επιλογής, οι οποίες περισσότερο εμποδίζουν παρά προωθούν προβληματισμένα, δημιουργικά και συναισθηματικά ώριμα άτομα. Πώς αλλιώς θα μπορούσε ένας άνθρωπος λογικός, με πρωτότυπεςε ιδέες και φαντασία, να αντέξει αυτή την απάθεια, αυτή τη μικρόνοια, αυτή την υποχρεωτική οπορτουνιστική υποκρισία, πράγματα που απαιτούμε να διαθέτει ο επαγγελματίας πολιτικός στην πορεία του μέσα από τους θεσμούς; Δεν είναι λοιπόν αυτονόητο ότι αυτοί που εκ προοιμίου έχουν μια κάποια κλίση προς τον ανεγκέφαλο οπορτουνισμό, θα είναι σε πλεονεκτική θέση στο πολιτικό πεδίο;

Μίκαελ Σμιτ-Σάλομον

Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ.., ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

“Ο χειρότερος αναλφάβητος είναι ο πολιτικά αναλφάβητος. Δεν ακούει τίποτε, δεν βλέπει τίποτε, δεν συμμετέχει στην πολιτική ζωή. Μοιάζει σαν να μην γνωρίζει ότι το κόστος ζωής, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα εξαρτώνται από πολιτικές αποφάσεις. Ακόμα χειρότερα περηφανεύεται για την πολιτική του άγνοια, φουσκώνει το στήθος του και δηλώνει πως μισεί την πολιτική. Δεν γνωρίζει, ο ηλίθιος, πως εξαιτίας της αποχής του από την πολιτική υπάρχει η πορνεία, το εγκαταλελειμμένο παιδί, ο ληστής και ακόμα χειρότερα, οι διεφθαρμένοι κυβερνήτες, οι λακέδες των διεθνών εταιρειών που μας εκμεταλλεύονται.”

Μπ.Μπρεχτ